Read Time:4 Minute, 0 Second
Met het bruisende stadsfestival Genk On Stage is de festivalzomer officieel op gang getrokken. De terrassen puilden uit op de heetste dag ooit in België, de straten trilden mee op het ritme van duizenden voeten en de stad ademde opnieuw die typische mix van muziek, zweet, frituurgeur en pure goesting. Verspreid over meerdere podia serveerde Genk een zwoele avond vol nationale trots, opkomend talent en iconische culthelden. En wat een menu het was.
Nona Van Braeckel
Wie dacht dat de Hete Kolen weide enkel voor nachtelijke dansers was, kreeg meteen ongelijk. Nona Van Braeckel zette de toon met een set die tegelijk warm, modern en verrassend volwassen klonk. Haar funky partyklassiekers trokken het publiek moeiteloos naar zich toe.
Nona weefde hedendaagse pop met subtiele elektronische lagen, alsof ze een muzikaal schilderij live stond te maken. Haar charisma werkte aanstekelijk: Het publiek wiegde, zong mee, en tegen het einde van de set stond de weide vol mensen die haar naam nog niet kenden, maar haar nu niet snel meer vergeten.
Triggerfinger
En dan… Triggerfinger. De mannen die geen introductie meer nodig hebben, maar hem toch elke keer opnieuw verdienen. Zodra Ruben Block het podium op stapte, was het alsof de lucht zelf strakker werd aangespannen.
De Main Stage veranderde in een rockkathedraal. Beukende riffs, messcherpre drums van Mario Goossens, die typische Triggerfinger-swing – het zat er allemaal in. De band speelde met een vanzelfsprekendheid die alleen ontstaat na jarenlange ervaring, maar tegelijk met een honger alsof dit hun eerste grote show ooit was.
Het publiek ging volledig los op de klassiekers, maar ook de nieuwere nummers kregen een warm onthaal. De energie was explosief, de sound strak als een metronoom en Ruben Block bleef de ultieme frontman: stijlvol, intens en met een charisma dat zelfs de verste toeschouwer in de greep hield.
Dit was een headliner zoals een headliner hoort te zijn: luid, groots en onvergetelijk.
Nina Black
Terug op het Hete Kolen-podium bracht Nina black een totaal andere sfeer: donkerder, zwoeler, mysterieuzer. Haar sound – een blend van alternatieve pop, triphop en een vleugje R&B – kroop onder de huid.
Nina stond er met een zelfverzekerdheid die je niet kon negeren. Haar performance was theatraal zonder overdaad, emotioneel zonder melodrama. De beats pulsten door de weide, haar drops gleden eroverheen als rook.
Het publiek stond dicht opeengepakt, alsof iedereen instinctief wist dat dit zo’n set was dat je van dichtbij moest meemaken.
Prinsezy b2b Hyalyte
Na de set van Nina was het tijd om de nacht in te duiken. Prinsezy b2b Hyalyte namen de Hete Kolen-weide over alsof ze een eigen universum openden.
Hun set was een non-stop adrenaline-injectie: pompende techno, snelle breaks, onverwachte drops en een tempo dat het publiek geen seconde rust gunde. De lichtshow flitste als een stroboscopische storm, de bassen dreunde tot in de ribbenkast en de dansvloer veranderde in een kolkende massa.
De twee DJ’s speelden niet gewoon samen – ze daagden elkaar uit, duwden elkaar vooruit, bouwden spanning op en lieten die dan met chirurgische precisie ontploffen. Voor velen was dit hét moment waarop de avond naadloos overging in de nacht.
Siglo XX
Als afsluiter bracht Genk On Stage een naam die in België klinkt als een echo uit een andere tijd: Siglo XX. De culthelden van de Belgische coldwave bewezen dat melancholie perfect kan werken als late-night headliner.
Hun sound – kil, hypnotiserend, minimalistisch maar intens – legde een mysterieuze sluier over het plein. De donkere baslijnen, de repetitieve gitaren en de bijna bezwerende vocals trokken het publiek in een trance.
Waar Triggerfinger eerder op de avond het plein deed ontploffen, liet Siglo XX het publiek zweven. Het was een optreden dat niet schreeuwde, maar fluisterde – en precies daardoor diep binnenkwam. Een waardige, sfeervolle afsluiter van een dag die alle kanten van de Belgische muziekscene liet zien.
Vrijdag 26 juni 2026 bewees opnieuw waarom Genk On Stage een vaste waarde is in de festivalzomer. Van opkomend talent tot gevestigde iconen, van intieme momenten tot massale explosies van energie: het festival serveerde een avond die nog lang zal nazinderen in de straten van Genk. Ook bij 40°C wouden we dit voor geen geld missen. Hiermee werd de quote “Een fotograaf moet goed zot zijn” mooi bevestigd.
Als dit de aftrap was, dan belooft de rest van de zomer alleen maar beter te worden!
Tekst: Bart Heleven
Foto’s: Bart Heleven
Meer artikels van deze auteur:
- Black Box Revelation in Het Depot – Een nieuwe muziekdoos
- KT Tunstall in Het Depot – Suddenly we see her again
- Kim Wilde in Het Depot – Comeback of the Wilde side
- LEGENDS of ROCK Tribute Festival XL in de Limburghal
- Black Box Revelation in Het Depot – Blown away
- Suikerrock 2025 – Dag 2
- Yevgueni in Het Depot – Een thuismatch met een verdiende zege
- Genk On Stage knalt er op los
- Natalia en Jef Neve in Het Depot – A match made in heaven
- T hof van commerce in het depot – ‘Den baes’ van de (West-)Vlaamse hiphop-scène.
- Suikerrock 2023 – Dag 1
- Heideroosjes in Het Depot – The eternal rocking poppies
- Krezip in Het Depot – Now I will stay
- Motorpsycho in Het Depot – De geoliede Noorse rockmachine
- Anna Rune warmt op voor energierijke Nederlandstalige rock met De Mens – Engie Parkies
- Dotan in Het Depot – Hungry to come back home
- Milo Meskens in Het Depot – A “new beginning” for a rising star
- Gavin James in Het Depot – The story of a “Book of love”
- Matt Simons in Het Depot – No one can do it better
-
Share
Weergaven: 0