Read Time:3 Minute, 12 Second
Met Suikerrock dendert de zomer opnieuw door de straten van Tienen. Zaterdag 8 augustus 2026 was zo’n dag waarop werkelijk alles samenviel: zon die de gevels goud kleurde, pleinen die vol liepen tot de rand, terrassen die mee trilden op de baslijnen en een line-up die van begin tot einde geen seconde verslapte. De stad ademde opnieuw die typische festivalroes waar Suikerrock zo goed in is.
Portland
De avond werd zachtjes op gang getrokken door Portland, dat met hun dromerige indiepop meteen een warme gloed over de Main Stage legde. Hun melancholische harmonieën en filmische arrangementen voelden als kleine dagboekfragmenten die openvouwden in de zomerlucht. Het publiek luisterde aandachtig, bijna eerbiedig, alsof iedereen instinctief wist dat dit zo’n optreden was dat je niet mocht verstoren. Portland bewees dat subtiliteit even krachtig kan zijn als volume: een intieme, sfeervolle opener vol belofte.
Sylvie Kreusch
Daarna was het tijd voor Sylvie Kreusch, die het Bietenplein moeiteloos omvormde tot een sensuele, pulserende dansvloer. Haar mix van artpop, tribal ritmes en hypnotiserende vocals werkte als een magneet. Kreusch bewoog als een wervelwind over het podium, elegant maar onvoorspelbaar, en haar band speelde met een scherpte die elke overgang deed knetteren. Het plein ging van wiegen naar swingen, van kijken naar volledig meegaan. Een uur pure betovering, zonder rem.
De Jeugd Van Tegenwoordig
Op de Main Stage namen De Jeugd Van Tegenwoordig het roer over, en dat voelde meteen als thuiskomen. Faberyayo, Willie Wartaal en Vjeze Fur brachten hun typische mix van humor, beats en absurde poëzie met een gemak dat alleen echte culthelden kunnen uitstralen. De ene hit volgde de andere op, het plein veranderde in een gigantische dansvloer en iedereen zong mee alsof het nationale hymnes waren. Hun show was kleurrijk, speels, strak en vol karakter – een feestmachine die Tienen volledig in haar greep had.
Arsenal
Arsenal bracht daarna een totaal andere vibe: warm, werelds, groovy en onweerstaanbaar. Hun mix van elektronica, pop en exotische invloeden voelde als een zomerse bries die door de straten trok. De band speelde strak, de gastzangers gaven elke track een eigen identiteit en de percussie zorgde voor een ritmische onderstroom die je automatisch deed bewegen. Arsenal bouwde hun set op als een reis: van intiem naar extatisch, van sfeervol naar euforisch. Een hoogtepunt dat het Suikerrock-podium deed gloeien.
The Kooks
Wanneer The Kooks het podium betraden, sloeg de sfeer om naar pure Britse indie-euforie. Hun tijdloze hits kregen een frisse, energieke glans en het publiek ging volledig mee in de nostalgie. “Naive”, “She Moves in Her Own Way”, “Ooh La” – elke song werd luidkeels meegezongen. De band speelde met een jeugdige flair die ze na al die jaren nog steeds moeiteloos weten vast te houden. Het was een optreden dat voelde als een zonnige throwback naar de hoogdagen van de indierock, maar dan met de maturiteit van een band die precies weet hoe ze een festival moet bespelen.
Editors
En dan… Editors. De Britse grootmeesters van de donkere, majestueuze rock sloten de avond af met een show die tegelijk intens, groots en meeslepend was. Tom Smith zong met een vuur dat je tot achteraan op het plein voelde, de gitaren sneden door de nacht en de synths bouwden een muur van geluid die Tienen volledig omhulde. Van oude klassiekers tot nieuw werk: alles klopte, alles stond strak, alles werd met volle overtuiging gebracht. De climaxen waren overweldigend, de stiltes geladen, de lichtshow hypnotiserend. Editors leverden een afsluiter af die nog lang zal nazinderen.
De tweede festivaldag bewees opnieuw waarom Suikerrock zo geliefd is. Van dromerige indie tot pulserende artpop, van humoristische hiphop tot wereldse grooves, van Britse nostalgie tot donkere grandeur: Tienen werd een smeltkroes van stijlen, emoties en pure festivalvreugde. Een dag die blijft hangen – in de benen, in de oren en in de herinneringen.
Tekst: Bart Heleven
Foto’s: Bart Heleven
Meer artikels van deze auteur:
- Suikerrock 2023 – Dag 1
- Portland in Het Depot – De rising star van “het huis”
- Suikerrock 2025 – Dag 2
- Genk On Stage 2026 – Zaterdag, de dag dat alles samen kwam
- Rock Herk 2026 – Zaterdag werd een dag vol headbangen en dromen
- Kim Wilde in Het Depot – Comeback of the Wilde side
- KT Tunstall in Het Depot – Suddenly we see her again
- K’s Choice in Het Depot – Unplugged memories
- Krezip in Het Depot – Now I will stay
- Rock Herk Encore 2026 – Dit smaakt naar meer
- Genk On Stage 2026 – Vrijdag knalde als het startschot voor de zomer
- Natalia en Jef Neve in Het Depot – A match made in heaven
- Yevgueni in Het Depot – Een thuismatch met een verdiende zege
- Dotan in Het Depot – Hungry to come back home
- Motorpsycho in Het Depot – De geoliede Noorse rockmachine
- Krezip in Het Depot – Shot in the dark
- LEGENDS of ROCK Tribute Festival XL in de Limburghal
- The Blind Boys of Alabama in Het Depot: After a 75-year journey, ‘Almost Home’
- Swinnen Band, Engie Parkies – “Hard times” in summer
- Absynthe minded in Het Depot – Een comeback out of the jungle
Weergaven: 0