Pommelien Thijs
Read Time:2 Minute, 38 Second

Met een uitverkocht Rock Herk Encore trapt het festival zijn festivalweek af, en dat voelde je vanaf de eerste minuut. De lucht was warm, de wei lag er uitnodigend bij en het publiek stroomde toe met die typische Herkse goesting: klaar voor muziek, klaar voor sfeer, klaar voor een avond die de zomer nog wat verder openbreekt.

Donderdag was geen opwarmertje, maar een volwaardige festivaldag waarop alle acts — elk met hun eigen karakter, hun eigen energie — het terrein in vuur en vlam zetten.

Monza

De avond werd geopend door Monza, en dat voelde als een thuiskomst. Stijn Meuris stapte het podium op met de zelfverzekerde rust van iemand die weet dat hij een veld kan doen luisteren.

De set was een mix van nostalgie en urgentie: scherpe teksten, herkenbare melodieën, en die typische Meuris-intensiteit die tegelijk warm en confronterend is. De band speelde strak, gelaagd, en met een dynamiek die het publiek meteen bij de lurven greep.

Nummers als kleine filmfragmenten, soms fluisterend, soms stormend — maar altijd raak. Monza bewees opnieuw dat ze een perfecte festivalopener zijn: ze zetten de toon, ze zetten de sfeer, ze zetten de mensen klaar voor wat komt.

Black Box Revelation

Daarna was het tijd voor Black Box Revelation, en het was alsof iemand een ruwe, grommende motor startte midden op de wei. De eerste riffs sneden door de lucht, de drums rolden als donder en het publiek werd in één beweging wakker geschud.

Jan Paternoster en Dries Van Dijck speelden met een intensiteit die je niet kunt faken: rauw, smerig, hypnotiserend. Hun garagebluesrock klonk als een vuist in de lucht, als een nachtelijke rit door een stad die nooit slaapt.

Het publiek ging volledig mee: hoofden knikten, lichamen bewogen, en elke groove werd met gejuich onthaald. Black Box Revelation leverde een show af die tegelijk strak en wild was — een perfecte middenact die de energie naar een kookpunt bracht.

Pommelien Thijs

En dan… Pommelien Thijs. De popkoningin van het moment stapte het podium op alsof ze het festival al jaren in haar binnenzak had. Haar show was een explosie van kleur, choreografie, glitter en pure popkracht.

Pommelien bracht een set die tegelijk lichtvoetig en professioneel was: catchy hooks, dansbare beats, en een charisma dat het hele veld omarmde. Haar stem klonk helder, haar performance was strak, en haar band zorgde voor een sound die groot genoeg was om de nacht in te vullen.

Het publiek zong mee, danste mee, leefde mee. Jong en oud, vooraan en achteraan — iedereen werd deel van de show. Pommelien bewees dat ze niet zomaar een hype is, maar een headliner die een hele festivaldag kan dragen.

Donderdag 16 juli 2026 was een avond waarop Rock Herk Encore meteen liet zien waarom het brede publiek een extra festivaldag naast Rock Herk wel kan smaken. Van de scherpe rockpoëzie van Monza, over de rauwe energie van Black Box Revelation, tot de sprankelende pop van Pommelien Thijs: het terrein werd een smeltkroes van stijlen, emoties en pure festivalvreugde.

Een avond die smaakt naar meer — en die de rest van het weekend alvast een stevige duw in de rug geeft.

Tekst: Bart Heleven

Foto’s: Bart Heleven

Meer artikels van deze auteur:

Weergaven: 7

Comments

comments

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.