Stijn Meuris, een man mag ik wel zeggen, met vele kwaliteiten.

Ooit begonnen als journalist bij Het Belang van Limburg, maakte hij later via Woestijnvis de overstap naar het weekblad Bonanza en werd ook nog regisseur van Man bijt hond.

De meesten onder ons herinneren zich Stijn Meuris vooral als muzikant van Noordkaap waarmee hij in 1990 Humo’s Rock Rally won. De bekendste  nummers hier zijn “Ik hou van U” en “Sateliet Suzy”. Deze groep stopte er echter mee in 2000.

Het duurde niet lang want in 2001 werd de groep Monza gevormd waar hij als frontman de nummers “Van God Los” en “Attica!” gestalte gaf.

Ik sprak van een man met vele kwaliteiten want bij schrijven, regisseren en zingen bleef het niet. Ik herinner me vooral het programma Stijn en de sterren. Hier kwam zijn regentaatsopleiding van pas en kon ik zeer geboeid luisteren naar zijn zeer passionele uiteenzetting over het heelal.

Genoeg geschiedenis, over naar de tweede editie van zijn Tirade.

Het beloofde een boeiend jaaroverzicht te worden over de flaters in de politiek van het afgelopen jaar. Terwijl we wachten op het begin van de voorstelling nodigt het spandoek in de achtergrond uit tot het lezen van allemaal sleutelwoorden die later de ganse tirade blijken te zijn. Naarmate de voorstelling vordert begin je de namen en woorden te zoeken die nog niet aan bod gekomen zijn. Het vormt als het ware een verwachtingspatroon waarover Stijn zijn ongezouten mening geeft. Hij zegt wat we allemaal wel dagelijks denken, mooi zo Stijn.

Wat me vooral zal bijblijven is de houding van de man in het frituur. Het zal nooit meer hetzelfde zijn, telkens ik in een frituur zal binnenkomen.

Volgend jaar zal ik er terug bij zijn, beloofd.

 

 

 

Meer artikels van deze auteur:

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: