Read Time:2 Minute, 54 Second
Sommige bands brengen je met één gitaarakkoord meteen terug naar een bepaalde periode in je leven. Razorlight is zo’n band. Twintig jaar na het verschijnen van hun iconische tweede album Razorlight bewijzen Johnny Borrell en zijn kompanen dat de Britse indierock uit de jaren 2000 nog lang niet aan kracht heeft ingeboet. In een goedgevulde La Madeleine in Brussel stond zondagavond nostalgie centraal, maar dan wel met de nodige dosis rock-‘n-roll.
De avond werd geopend door The K’s, waarna het uitkijken was naar de Britse hoofdact. Razorlight is intussen meer dan zomaar een band uit het indierocktijdperk van de vroege jaren 2000. Met nummers als America, In The Morning en Before I Fall To Pieces schreven ze een stukje muziekgeschiedenis. Hun muziek ademt nog steeds die typische combinatie van aanstekelijke gitaarriffs, stuwende drums en refreinen die zich na één luisterbeurt in je hoofd nestelen.
In een bijzonder intieme setting liet de band daar horen dat de chemie tussen frontman Johnny Borrell en drummer Andy Burrows nog altijd aanwezig is. Ook in Brussel vormde die hernieuwde banddynamiek het ideale uitgangspunt voor een avond vol herkenbare indierock. Borrell blijft een opvallende verschijning. Met zijn karakteristieke uitstraling en onmiskenbare frontmanpersoonlijkheid belichaamt hij nog steeds de Britse rock-‘n-rollattitude waarmee Razorlight destijds doorbrak. De muziek krijgt daarbij alle ruimte: strak, energiek en zonder al te veel franjes. Geen ingewikkelde productie nodig wanneer de songs zelf sterk genoeg zijn.
De kracht van Razorlight zit vooral in hun repertoire. In The Morning is zo’n nummer dat vrijwel onmiddellijk de juiste snaar raakt. Hetzelfde geldt voor Before I Fall To Pieces, waarin de melodie en het tempo elkaar perfect aanvullen. Ook het oudere materiaal uit Up All Night, met onder meer Golden Touch, Somewhere Else en Stumble And Fall, blijft bijzonder overeind. Het zijn songs die niet alleen de tand des tijds hebben doorstaan, maar ook vandaag nog bijzonder fris klinken.
De band heeft weinig aanmoediging nodig heeft om een publiek mee te krijgen. De nummers spreken voor zichzelf. De combinatie van Borrells zang, de gitaren en Burrows’ ritmische drive zorgt voor een aanstekelijke energie die perfect past bij een staand concert als dat in La Madeleine.
Toch is het niet alleen een avond van terugblikken. De reünie van de oorspronkelijke bezetting in 2021 en de release van Planet Nowhere in 2024 tonen dat Razorlight ook vandaag nog vooruit wil. Het nieuwe materiaal vormt een interessante aanvulling op de klassiekers en bewijst dat de band niet uitsluitend op haar verleden wil teren.
En dan is er natuurlijk nog America. Een nummer dat inmiddels uitgegroeid is tot een echte indierockklassieker en dat onlosmakelijk verbonden blijft met de hoogdagen van de Britse gitaarscene. Het is precies dat soort songs dat een concert als dit bijzonder maakt. Je hoeft de teksten niet eens volledig te kennen: vanaf de eerste noten weet je waar het naartoe gaat.
Wat vooral blijft hangen, is het besef dat goede indierock geen houdbaarheidsdatum heeft. Razorlight klinkt als een band die haar eigen identiteit heeft teruggevonden en opnieuw plezier beleeft aan het samenspelen. De nostalgie is onmiskenbaar aanwezig, maar wordt gelukkig niet het enige bestaansrecht van de groep.
La Madeleine vormde het decor voor een muzikale terugkeer naar de jaren 2000, met songs die nog altijd even vanzelfsprekend aanvoelen als toen. Razorlight hoeft het verleden niet opnieuw uit te vinden. Het volstaat om die gitaren aan te sluiten en de eerste akkoorden te spelen.
En eerlijk? Soms is dat meer dan genoeg.
Meer artikels van deze auteur:
- Rock Herk : Waar alles samen komt (festivaldag 1)
- Rock Zottegem 2026 (zaterdag): Oververhitte optredens.
- SUIKERROCK – DAG 2
- Sananda Maitreya in Het Depot: een artiest die zich niet in één hokje laat stoppen.
- The Afghan Whigs in Ancienne Belgique: een avond waarop veertig jaar rockgeschiedenis plots heel dichtbij kwam.
- M-IDZOMER – dag 1
- Black Stone Cherry in Het Depot: De kunst van de riff en de groove.
- Groot Verlof 2023 – Beleuvenissen II
- Pommelien Thijs betovert Suikerrock: van belofte naar stralende ster
- Ashnikko : een performance met overtuiging, flair en de nodige attitude.
- Di-rect – Een avond om niet te vergeten
- Manic Street Preachers : De grote overlevers van de rock blijven verrassen in Rock Zottegem.
- Leif Vollebekk – Duizelingwekkend goed.
- Suikerrock : Zoet en warm (verslag vrijdag)
- Lloyd Cole in Het Depot, 05 november 2023
- Peter Hook and The Light bracht zijn New Order en Joy Division-verleden naar Het Depot, 14 november 2023
- The Damned – De originele punkers laten geen tekenen van vertraging zien.
- The Wolf Banes – 40 Years of Women and Wine
- Richard Ashcroft : Bittersweet Symphony, dat is het leven…
- Within Temptation : Energiek optreden en visuele pracht in Rock Zottegem.
