Read Time:1 Minute, 53 Second
Er hangt iets bijzonders rond een concert van Di-rect in Het Depot. Niet het soort bombast van een stadionshow, maar net die compacte intensiteit waarbij elke gitaarlijn tegen de muren lijkt te botsen en terug de zaal in vliegt. Voor hun passage op 29 maart 2026 voelde dat extra sterk aan: een uitverkochte zaal vol Nederlanders, een band die al 25 jaar meedraait maar nog altijd speelt alsof ze iets te bewijzen heeft, en een publiek dat elk refrein al in de keel had nog voor de eerste noot viel.
Vanaf het moment dat de lichten doofden, zat de sfeer juist. Geen overdreven intro, geen afstandelijke rocksterrenallure — eerder vijf muzikanten die weten hoe ze een zaal onmiddellijk in beweging krijgen. In een venue als Het Depot werkt dat perfect: dichtbij genoeg om de blikken tussen de bandleden te zien, groot genoeg om een muur van geluid neer te zetten. De flex-opstelling van de zaal gaf het concert ook dat typische Leuvense clubgevoel: vooraan zweten en springen, achteraan meebewegen met een pint in de hand.
Muzikaal balanceerde Di-rect moeiteloos tussen grootse rockmomenten en intiemere passages. De oudere nummers kregen een bijna nostalgische lading — je voelde dat veel mensen met deze band zijn opgegroeid. Vooral de dynamiek viel op: van ruwe gitaren naar bijna breekbare stiltes, om daarna weer vol open te trekken. Hun songs ademen op een podium.
Wat ook bleef hangen, was hoe ontspannen de band oogde. Geen routine-optreden van een groep die “even een Europese tour afwerkt”, maar zichtbaar plezier. Alsof ze zelf ook beseften hoe goed zo’n clubshow werkt na grote festivals en stadionconcerten. Het publiek reageerde daar meteen op: luid meezingen, armen in de lucht, maar ook echt luisteren tijdens de stillere momenten. Die wisselwerking maakte de avond menselijk in plaats van groots opgeblazen.
En misschien is dat uiteindelijk waarom zo’n avond blijft hangen: niet omdat het het grootste concert van het jaar was, maar omdat alles klopte. Een sterke band op het juiste moment in een zaal die gemaakt lijkt voor dit soort avonden. Buiten reed het station van Leuven gewoon door alsof er niets gebeurd was, maar binnen had Di-rect twee uur lang bewezen waarom ze na een kwarteeuw nog altijd relevant zijn.
Meer artikels van deze auteur:
- SUIKERROCK – DAG 2
- The Wolf Banes – 40 Years of Women and Wine
- Maria Iskariot – Het publiek voor het podium laat zich volledig gaan
- Leif Vollebekk – Duizelingwekkend goed.
- Pommelien Thijs betovert Suikerrock: van belofte naar stralende ster
- Peter Hook and The Light bracht zijn New Order en Joy Division-verleden naar Het Depot, 14 november 2023
- Within Temptation : Energiek optreden en visuele pracht in Rock Zottegem.
- Trixie Whitley : Vertrouwd en gezellig
- Glints laat de Main Stage daveren met stijl, energie en oprechte fun
- Manic Street Preachers : De grote overlevers van de rock blijven verrassen in Rock Zottegem.
- Groot Verlof 2023 – Beleuvenissen II
- Nelly Furtado betovert Suikerrock – een avond vol klasse, nostalgie en verrassingen
- Novastar : The Best Is Yet to Come.
- Olly Alexander verrast met glitter, emotie en onweerstaanbare energie op Suikerrock
- M-IDZOMER – dag 1
- Punx in the Pit : Energieke atoombom
- Lloyd Cole in Het Depot, 05 november 2023
- Een avond Luka Bloom pur sang, 19 november 2023
- Mercury Rev : nodigt je uit om hun wereld te betreden.
- Jools Holland : de swingende bandleader is nog beter dan op de televisie !
Weergaven: 0